คาราโอเกะข้างถนน

          ขณะที่ข้าพเจ้ากำลังเขียนเล่าเหตุการณ์อยู่นี้  เป็นเวลา 3 นาฬิกา ของเช้าวันใหม่ท้องฟ้ามืดมิดก็จริง แต่ไร้เมฆหมอก ทำให้มองเห็นแสงดาวส่องระยิบระยับอยู่ทั่ว  ใครจะไปนึกว่า  ร้านขายข้าวต้มกุ๊ยข้างถนน ย่านพัฒนาการ จะมี ตู้เพลงคาราโอเกะ ที่จัดว่าดีอย่างนี้

 
                วันนี้  ข้าพเจ้ากลับมานั่งที่ร้านข้าวต้มคาราโอเกะร้านนั้นอีกครั้ง  แต่….ไม่ได้มาคนเดียว ข้าพเจ้ามาพร้อมภรรยาและลูกชายอย่างพร้อมหน้า เรามาเพียงเพราะว่าภรรยาข้าพเจ้าต้องการทราบถึงร้านข้าวต้มคาราโอเกะที่เคยกล่าวอ้างถึงเมื่อครั้งทำคลอดเด็ก “ติดไหล่” วันก่อนแค่นั้น

คาราโอเกะข้างถนน (4)

                  เสียงเพลงร้านข้าวต้มคาราโอเกะดึกดื่นคืนนี้       น่ารำคาญมากกว่าที่จะให้ความสำราญ  เพราะคนร้อง ร้องเพลงเสียงดังและฟังไม่ไพเราะสักนิด    แต่เมื่อใจเราอยู่ในสภาพอารมณ์ที่ปั่นป่วน และระทึกขวัญ ก็คงต้องทนนั่งฟังไปก่อน