อันไมตรี แต่หลัง ครั้งก่อนเก่า เปรียบเหมือนเหล้า บ่มเพาะ จนเหมาะเผง
ทั้งรสชาติ บรรยากาศ เป็นกันเอง ช่างกลมกลืน ครื้นเครง ดุจเพลงครู
ใครจะรู้ วันข้างหน้า อนาคต ว่างามงด สวยสด หรือหดหู่
มิตรภาพ วันนี้ ควรเอ็นดู ทะนุถนอม ให้คงอยู่ ตราบเท่านาน
ในอดีต เคยมีเรื่อง ให้คิดถึง นึกคำนึง ความสัมพันธ์ ฉันท์สมาน
แต่เวลา คือสายลม ของวันวาน ไม่มีย้อน คืนผ่าน หวนกลับมา
เมื่อยามจาก กันไกล ไปตามฝัน สู้ฝ่าฟัน มุ่งมั่น เพื่อวันหน้า
ดั่งละคร ชีวิต ลิขิตมา ตามประสา ปุถุชน คนเดินดิน
อยากให้ ภาพในอดีต นั้นตรึงติด อย่างแนบชิด สนิทแน่น ดังแผ่นหิน
ไม่ลืมเลือน เหมือนฟากฟ้า คู่เมฆินทร์ มิสุดสิ้น ชั่วกัลป์ นิรันดร.

฿฿฿฿฿฿฿฿฿฿฿฿฿฿฿฿฿฿฿฿฿฿฿฿฿฿฿฿฿฿฿฿฿฿฿฿
พ.ต.อ. นพ.เสรี ธีรพงษ์ ผู้ประพันธ์